تبليغاتX
safatanz
وبلاگ اختصاصی طنز
              ...  بی مزه  ...                           

مـردی بـه زنـش گـفـت عـزیـز دل مـن          خواهی که شوی تو صاحب منزل من

   زن گفت مسلم است اما به چه شرط ؟      گفتش که بکن تو چند سالی ول من !!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386ساعت 14:48  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
               " فکـر بکـر "

 

 عـاقـبت بنزین گـران شد ای هـوار                بعد از این باید که بر خر شد سوار

 خـر سـواری راحت و آسوده است                می رساند هم تـو را هم کـوله بار

 کـارت بنـزینش نیــازی نیست خــر                تـوبـره ای از کــاه بـود او  در کـنـار

 در خیـابـان راحـت او را پـارک کــن                 رو به رستـوران بـخـور شام و نهار

 دزدگیرش سرخود و پر قدرت است                عـرعـر و هم جفتکـش گـیرد بکـار

 زین سبب یـک خـر خریدم نقد نقد                 تـا شـوم دائـم بـه پـشت او سوار

 خـــنده بـر ریـش اتـل داران  کـنـم                 در  صـف بنـزین چـو بینـم  زار  زار

 خـر سـواری  لـذتـی دارد عـجـیـب                 گـر کـه روی آن بمـانـی مـاندگـار !!                                

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386ساعت 14:34  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
          سهم مرا که دادند

 

سهـم  عـدالـتم را دیشب بـخواب دادند            وقـتی کـه روی گـورم سنگ لحـد نهـادند 

دسـتم ز خـاک بیـرون حـق مسلـمم را           در آخـرین دقـایـق در دست مـن نـهـــادند

انگـشترم ز انگـشت بیرون کشید یارو           وقتی کـه آب و کـافـور بـر پیکـرم فـتادند

بـا آنکـه مـرده بودم انگـار می شـنیدم            میگـفت مرده شـورم سـهم مـرا که دادند !! 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386ساعت 14:14  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
 

           " هشدار ایمنی "

      

        مردی  که می خواست یـه جـوری زن مدل قـدیمی شـو از سـرش بـاز کـنه ، 

       تصمیم گرفت اونو بفرسته فضا . خدا چی دیدی ؟ شاید برنگشت .

       به همینن دلیل به زنش گفت :

      عزیزم میخوام تو اولین زن ایرونی باشی که بعد از انوشه انصاری میره فضا .

      موافقی ثبت نامت کنم ؟

      زن کـه از مدتـهــا پـیـش دست اونو خـونـده بـود ،  بـا رنـدی گـفت : 

      نه حسن ، تنهایی  خیلی خطرناکه حسن ، من میترسم حسن ، بیا با هم بریم حسن !!

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386ساعت 21:54  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
                     " در گوشی "

  

   راستی امسال  ۷ سین شما چی بود ؟

   والله ، چون بـالاخره امسال شب عید نفت رو آوردن سر سفـرمون ،

   ما هم به احترام اونـا ما سفره ۷ نون انداختیم . البته با نـون ۱۸ تومانی !!

                                 

                                        *          *          *

   شنیدی یه دختر ۱۶ ساله تـوی خونـه انـرژی هسته ای تولید کرده ؟؟

   آره بـابـا ، امان از این قرص X که چه ها نمی کنه !! 

                                       

                                       *          *          *

 

   اگـه انـرژی هـسته ای تـولید کنیم ،چی گـیر مـردم مـیاد ؟

   اختیار داری رفـیق . ایـن چه حرفیه !!

   تـوی قـبض آب و بـرق و تـلفـن و مـوبـایـل و گـاز یـه ستون

   اضـافـه مـیشه بنـام عـوارض هـسته ای !!

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386ساعت 12:2  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
                                             گاو . W W W

     آب   را  گـر  بـه  گـاو   می دادند           گـاو  هـم  پـاستـوریـزه  می گـردیـد

     لیک با شیر چون که شد قاطی            گـاو  از  شـرم   آن  بـه خـود لــرزیـد

     گـاو   گـفـتـا  ز شیـر  تـازه  مـن            ماست سازند  و دوغ و کشک و پنیر

     حال  چون پر  ز آب ، شیرم شد            سـر  من  سالهاست  مانده بـه زیـر

     شیر من  مستقیم  اگر  نـوشی           گرم  و  خوشمزه  و بسی عالیست

     این  که  در پاکـتش کـنون  بینی           از  تـمــــام   خـواص  مـن خـالـیست

     گر کـه یک شیر جد من  می بود           شـــیـر  مـن   را    نـمـیربـود کـسـی

     لاجـرم چـون که گـاو  زاده شدم            هـم  خـورنـد  و  هـمی بـرند  بـسی

     گرچه دنیـا به شیر من بند است           هـیـچـکـس   قـدر   مـن    نـمـیـدانـد

    چون  بدوشـند شیر مـن هـر  روز            سـهـم  گـوسـالـه ام    نـمـی مـانـد

    نعـره هـایـم  چـو  میشـود فــریاد            زود  بـا  یـــونـجـه ای   ز  راه  رسـنـد

    یـونـجـه  را   گر  کـه  دور  انـدازم            جـور  دیـگر  حـسـاب   مـن  بـرسـنـد

    صـبــــح  فـردا  درون   قـصـــابی             لاشه ام   قـرمـز   است   و   آویــزان

    میـخــرنـدم  بــرای   اسـتـیـکـی             می شـوم   تـکـه تـکـه   در   مـیـزان!

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت 17:4  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
                                                   "گفتمان"

    گـوجه یـک روز  طـعـنه زد بـر مـن              که تو مسکین همیشه بی نانی

   قـیمـت   مـن  هـمی   رود   بـالا              تو به این گـشنگـی همی  مـانی

   گفتم او را که هر چه خواهی گو              کـه  تـو ایـنـک خـوراک  شـاهـانی

   قـیمـتت  بـود  چـارکـی  ۳  ريـال               کـه  کـنـون میکنـی  رجـز خـوانی

   رنگ سـرخت زخون فقر من است             گــر خـورم بـی تـو   لـقـمـه نـانی

   پـول  نـفـت  مـرا   اگـر   بـدهـنـد               تـو   ز  تـرسـت  بجـا نـمی مـانی

   میـخرم هر چه توی میدان  است              می دهـم  تـا  خـورنـد  مـجـــانـی

   حیف ، هـستم  فـقیر و  بـیـچاره               ورنـه  می خـوردمـت بـه یـک آنی

   گر چه بودیم سیر صد دهه پیش               در  زمـانـی  بـه ظـلم سـاسـانی !!

   حق امـروز مـن غنی شدن است              نـان  و   آب  و  هـوا  بـود  ثـانـی !!

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت 16:33  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
                " نصیحت "

شاعـری از دیار شعـر و  شعور                     شعرکی کرد پیش خود بلغور

خـواند در  پیـش  عـارفی  زاهد                    عارف از شعر او بشد مسرور

لیـک گفتش که کفر گـفتی تـو                     همچو  حلاج  وضع  تو نا جور

گر که خواهی بمانی اندر شهر                    دار  از   گـردنـت  بـماند   دور

شعر دیگـر بگـو  تو  ای  شاعـر                     ور نه یک راست می روی تا گور!

 

                                    *          *          * 

                  گنج و رنج

شاعری دفتری سرود و فروخت                 دست او خالی از حقیقت شد

سر  راهش   خـرید  نـانی  داغ                 خورد و خارج از این طریقت شد

شکمش سیر شد چو از آن نان                 رهـسپار قـضـای حـاجـت شـد

روز  دیـگـر سـرود شـعـری  نـو                   وز نـداری همیشه راحت شـد

رقـص  شـعرش بـرای  اربـابـان                  هم نـوا  بـا  نـوای  بـربـط  شـد

شعر میگفت و میفروخت به نرخ                هر دعایش همی اجـابـت شـد

بـعـد   مـردن   تـمـام  اوراقـش                  با خطی خوش همی کتابت شد

شاعـری هـم ز  رنـج این مردم                  در خیابان به طـنز شعری خواند

ساعـتی بـعد  بـی نوا  تـن  او                  بـهـر عـبرت پـر از جـراحـت شد 

 

                     

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 12:41  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
               " فرار مغزها "

گفته شد شهرام از زندان گریخت

                                          از میان حلقه رندان گریخت !!

       از فـرار مـغز صـحبت می کـنند

                                                 حیف شد پر مغز لبخندان گریخت

 

                                         *          *          *    

 

چند صد میلیارد را شهرام برد                    ما هنوز اندر خم یک هسته ایم

    هسته را ول کن عزیزم، دزد گیر            مغز را دریاب، ما خود هسته ایم

                                     

                                       *          *          *

 شیخ شهرام جزایری عرب را گفتند : اهلا و سهلا یا اخی .کجا بودی یا شیخ که   دلمان برایت تنگ شده بود ؟

چرا بعد از مدتها غیبت که در صحنه اخبار پیدا شدی بار دیگر در این جار و جنجال هسته ای به یک طرفة العین فلنگ را بستی و دوباره غیبت نمودی ؟

قال شهرام : راستش را بخواهید ، آن غیبت صغری من بود و این غیبت کبری است .

اگر پشت گوشتان را دیدید، من هم می بینید . ان شاالله هر وقت بن لادن پیدا شد،  من هم پیدا میشوم . شتر دیدی ،ندیدی . في امان الله .

                                   

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 12:19  توسط عبدالمحمد صفازاده | 
                         کیک زرد

                                                                     دیگر شعار بس است، بیایید عمل کنید

                                               فـکـری  بـرای  جـامـعـه  پـر  دمل  کنیـد

بی وعده های نفتی پرطمطراق خویش

                                             صد مشکلی که هست به این خانه حل کنید 

تنبـانمـان ز لاغـری از پا فـتاده اسـت

                                             با  این خـروس جنگ طـلب کـم جـدل کنید

حق مسلمم نه انرژی هسته ای است  

                                             این  داد و قـال  را  به سکوتی  بـدل  کـنید  

آنـجا که میپـزند به صد تـرس کیک زرد 

                                             آن  کـیک  را  بـه  تـکـه  نـانی  بـدل  کـنید 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم اسفند 1385ساعت 13:6  توسط عبدالمحمد صفازاده |